تاریخ

در این کنفرانس اتو فن بیسمارک ، صدراعظم آلمان با نمایندگان 13 کشور اروپایی به توافق رسید تا آخرین سرزمین های قاره سیاه که از استعمار در امان مانده بودند را میان خود تقسیم کنند.

کنفرانس برلین قواعدی را مشخص کرد که پیش درآمد اشغال و استعمار کامل قاره آفریقا بود.این کنفرانس خواهان آزادی کشتیرانی در رودخانه های بزرگ آفریقا ، رودخانه نیجر و رودخانه کنگو شد.

فرانسه سرزمین های وسیعی را در آفریقای غربی به دست آورد.بیسمارک به اشتباه تصور می کرد با این بذل و بخشش فرانسه از دست دادن سرزمین های آلزاس و لورن که توسط آلمان اشغال شده بودند را فراموش خواهد کرد.

بریتانیا حق ایجاد یک محور ارتباطی از قاهره تا کیپ در منتهی الیه جنوب آفریقا را برای خود محفوظ دانست.

بزرگترین برنده کنفرانس برلین، لئوپولد دوم ، پادشاه کشور کوچک بلژیک بود که سهم شیر را به دست آورد و مالک سرزمین وسیعی در مرکز آفریقا شد که آن را «کشور مستقل کنگو» نامگذاری کرد!.

آلمان نیز صاحب سرزمین های وسیعی در نامیبیا ، بوتسووانا و در جنوب قاره آفریقا شد.

به این ترتیب ، در روز 26 فوریه سال 1885 میلادی کنفرانس برلین خاتمه یافت.در جریان این کنفرانس که به ابتکار اتو فن بیسمارک ، صدراعظم آلمان برگزار شده بود ، آخرین سرزمین های قاره آفریقا که از طمع استعمارگران اروپایی در امان مانده بودند میان آنها تقسیم شدند. 

روزنامه نگاران و شرکت کنندگان خارجی قبلا از سالن خارج شده بودند ، اما نیکیتا خروشچف ، دبیر کل حزب کمونیست شوروی از نمایندگان خواست دوباره بنشینند.

سپس نیکیتا خروشچف مدت چهار ساعت یک گزارش محرمانه را برای آنها خواند و به آنها تاکید کرد ، مطلقا حتی بخش کوچکی از این گزارش نباید به خارج درز کند.

خروشچف در مقابل نمایندگان بهت زده سلف خود جوزف استالین را به جنایات وحشتناکی متهم کرد که همگی حقیقت داشتند.

محاکمه و اعدام رهبران و اعضای حزب کمونیست در 20 سال پیش از این تاریخ و در جریان محاکمه های بزرگ مسکو. قتل عام میلیون ها شهروند بی گناه شوروی که بسیاری از آنها از کمونیست های وفادار بودند.

اعزام میلیون ها انسان بی گناه به اردوگاه های کار اجباری به اتهام های واهی یا جرایم بسیار کوچک...علی رغم تمام تدابیر احتیاطی شوروی ها ، روزنامه نیویورک تایمز از روز 16 مارس سال 1956 میلادی بخش هایی از این گزارش محرمانه را منتشر کرد.

این گزارش عمدا توسط سیا در اختیار نیویورک تایمز قرارداده شده بود.سیا نیز به نوبه خود این گزارش را از طریق سازمان جاسوسی اسراییل «موساد» به دست آورده بود.

یک مقام بسیار عالیرتبه حزب کمونیست لهستان که یهودی بود و در واقع جاسوس موساد محسوب می شد ، این گزارش را به موساد داده بود.

با انتشار این گزارش کمونیست های سراسر جهان سه سال بعد از مرگ استالین با واقعیت خونبار رژیم استالینی آشنا شدند.

به این ترتیب ، در شب 24 فوریه سال 1956 میلادی ، نیکیتا خروشچف دبیرکل حزب کمونیست اتحادجماهیر شوروی گزارش محرمانه ای در مورد جنایات استالین را برای نمایندگان شرکت کننده در کنگره بیستم حزب کمونیست شوروی قرائت کرد.

اما علی رغم تدابیر احتیاطی مفاد این گزارش به خارج درز کرد.گزارش نیکیتا خروشچف اثرات حیرت آوری داشت.

این عقیده رواج یافت که استالین آرمان مارکسیسم - لنینیسم را به انحراف کشانده و در مورد مشروعیت رژیم شوروی بذر تردید افشانده شد.

مردم لهستان و مجارستان تصور کردند ساعت آزادی آنها فرا رسیده است.بنابراین آنها خواستار آزادی و بی طرفی شدند اما از اکتبر سال 1956 میلادی ، تانک های شوروی وارد بوداپست شدند و قیام مردم مجارستان را در یک سرکوب خونین درهم شکستند. لهستانی ها نیز به نوبه خود سرکوب شدند.

مائوتسه تونگ ، رهبر جمهوری خلق چین ، خروشچف را متهم کرد که در جهان کمونیست شکاف ایجاد کرده و راه خود را از شوروی جدا کرد.

اختلاف میان چین و شوروی به اندازه ای بالا گرفت که دو کشور به مرز جنگ رسیدند و چندین بار درگیری های بزرگ مرزی میان نیروهای دو کشور رخ داد.

آگهی رایگان
اخبار ایران و جهان
راهکار

 کنکور
طرح توجیهی
طراحی سایت
دانلود کتاب
سیستم همکاری در فروش
تبلیغات رایگان
نیازمندی ها

آپلود عکس

میهن فارس

پی ام سرا،استخدام
فان سرا،تفریحی

سئو

کارشناسی ارشد